Το χρέος παραμένει ο μεγάλος πονοκέφαλος του Ελληνικού στοιχήματος

Η απόκλιση που παρουσιάζει η ανάλυση της τρόικας για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους σε σχέση με το στόχο που έχει τεθεί για μείωσή του στο 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2020, αλλά και η οριστικοποίηση του μηχανισμού εποπτείας της εξυπηρέτησης του χρέους από την Ελλάδα, είναι οι δύο βασικές εκκρεμότητες που θα πρέπει να επιλυθούν μέχρι τη Δευτέρα, ώστε να καταστεί δυνατή η έγκριση του δεύτερου πακέτου στήριξης της χώρας.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, η ανάλυση της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους που πραγματοποίησε η τρόικα, δείχνει ότι το νέο «πακέτο» που συμφωνήθηκε μεταξύ των δανειστών και της κυβέρνησης δεν οδηγεί σε μείωση του χρέους στο 120% του ΑΕΠ, αλλά στο 129% μέχρι το 2020.

Αυτό σημαίνει ότι τα 130 δισ. ευρώ που αποφασίστηκαν αρχικά στις 26 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της νέας στήριξης, δεν είναι αρκετά για την επίτευξη του στόχου. Με δεδομένο ότι για τις Βρυξέλλες δεν τίθεται θέμα επιβολής νέων μέτρων στην Ελλάδα για την κάλυψη της «τρύπας» -άλλωστε η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί ευθύνη της χώρας μας, αλλά οφείλεται στη μεγαλύτερη ύφεση- θα πρέπει το πρόβλημα να επιλυθεί μεταξύ των δανειστών.

Τα σενάρια και οι προτάσεις που βρίσκονται στο «τραπέζι» είναι αρκετά, ωστόσο πριν αρχίσει η εξέτασή τους θα πρέπει να συμφωνήσουν οι δανειστές εάν εμμένουν στη μείωση του χρέους στο 120% του ΑΕΠ ή εάν θα μπορούσαν να δεχθούν μια τροποποίηση του στόχου στο 124-125% του ΑΕΠ.

Οι απόψεις διαφέρουν στο θέμα αυτό, με τη Γαλλία και την Κομισιόν να αποδέχονται την αναθεώρηση του στόχου ελαφρώς προς το πάνω, ενώ από την άλλη πλευρά το ΔΝΤ εμμένει στο 120%, όπως και η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία. Μόλις συμφωνηθεί το αποδεκτό ποσοστό χρέους, οι εταίροι θα πρέπει να αναζητήσουν τους πρόσθετους πόρους. Εάν για παράδειγμα καταλήξουν σε ένα στόχο της τάξης του 124%, θα πρέπει να βρουν περίπου 10 δισ. ευρώ.

Τα σενάρια είναι τρία:

1) αύξηση της συνεισφοράς των δανειστών,

2) μεγαλύτερο «κούρεμα» των ομολόγων των ιδιωτών,

3) εμπλοκή των ελληνικών ομολόγων που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα